Sunday, July 18, 2010

සැලසුම

ටකරන් ටක් ටක් ගාල සද්ද කරන කොට
ලැටිස් අස්සෙන් වැදෙන හිරිකඩ වලට ගුලිවෙලා
තට්ටම් වලට දැනෙන පොලවෙ සීතල නිසා
ඇගේම හිරිගඩු පිපිල
වටේ තියෙන හිරිකිතට මූණ ඇඹුල් වෙලා
නින්දත් එක්ක ගහ මරාගෙන
වැහි වතුරට බයේ ඇස් ඇරගෙනම ඉන්නකොට
අපේ මිනිස්සුන්ගෙ දාඩිය මාන්සියෙන්
මන්දිර වල රජ කරන උන්ගෙ
ඉරණම විසදන්න සැලසුම් හදන්න
හිතෙන එක
මහ ලොකු වරදක්ද....

Friday, July 16, 2010

වේලිලා ගියපු තෙතමනය

"කෝ ඔය මැදින් ඉස්සරහට යන්න.. ඔය මැද හිරකරගෙන ඉන්න මහත්තය පොල්ල අතෑරල ඉස්සරහට යන්න.. දෙපැත්තෙ අය පැත්තට වෙලා ඉඩ දෙන්න.. ඔය ඉස්සරහ ඉඩ තියෙනවනෙ.. ඉස්සරහට යන්න.. ඉස්සරහට යන්න.. නෝන කොහාටද..කෝ ඉස්සරහින් නැගපු අය සල්ලි ගන්න.. මල්ලි දොරෙන් උඩට නගින්න.. යන්න බැරිනම් බහින්න.."

පව්කාර හැත්ත.. යකෝ අපට නිදහසේ බස් එකේවත් යන්න නැද්ද...අර්ජුන දෑතින්ම හිස බදා ගති. බුර බුරා ඉහල දුවන ගින්දර, තැලෙන උනුවෙච්ච ගිනියම් වෙච්ච යකඩ, ටාං ටාං සද්දෙ, ආචාරියගෙ උඩම කෙස් ගහේ ඉදල බේරෙන දාඩිය වතුර.. මේ සේරම අර්ජුනගෙ ඔලුව ඇතුලෙ.

"තාත්ති....අද හවස වැඩ ඇරිල එනකොට මට කාර් එකක් ගේන්න හොදේ..අනේ තාත්ති.. හොද තාත්තිනෙ..."
පුංචි දූගෙ හුරතල් වචන. නිශානි ඕනවට එපාවට මූනෙ අතුල්ලපු පවුඩර් මූනෙ හැමතැනම.

Wednesday, July 14, 2010

රටට අහිමි වෙච්ච කිරිගොවියෙක්.....

මට මතක හැටියට ඒ අට වසර නැත්නම් නවය වසර. මගේ වමත පැත්ත මේසෙ හිටියෙ කුමාර. මිනිහ නලල දෙපැත්තෙ බේරෙන්න තරම් තෙල් නාගෙන ඉස්කොලෙ ආවෙ උඩට කූරු කූරු වගෙ ඉස්සිල තිබිච්ච කොන්ඩෙ හදාගෙන ඌට වැදිල තිබුන ඉත්තෑව කාඩ් එකෙන් ගැලවෙන්න. පුලුවන් හැමවෙලාවෙම කලිසමේ පිටිපස්ස සාක්කුවෙ හිරකරගෙන හිටපු ඒ කාලෙ රුපියල් පහට තිවුන මැදගිල්ල දාල අල්ලගෙන පීරන්න පුලුවන් පනාවෙන් කොන්ඩෙ පීරගත්ත. පුටුවෙන් නැගිනකොට ෂර්ට් එකේ බැගී හදාගන්නත් මිනිහ අමතක කරේ නෑ.